વાર્તા - થડકાર
આપણી આજુબાજુ દેખાતી આપણને સ્પર્શતી આપણી સમસ્યાઓમાં વાસ્તવિકતા કેટલી એવો પ્રશ્ન ક્યારેય આપણને થયો છે ખરો ? ક્યારેક એવું પણ નથી હોતું કે આપણી પિડા અને તકલીફો પર નખ ખોતરી ખોતરીને એના તાજા રાખવાની આપણને ટેવ પડી ગઈ હોય ? જેને પ્રેમ કરીએ છીએ એ લોકો માત્ર સામો પ્રેમ જ આપે એ પણ આપણી શરતે અને આપણી અનુકૂળતાએ એ અપેક્ષા કેટલી સાચી ? આ દુનિયામાં સૌથી વધારે હું જ દુખી છું અનેં મારા પર તકલીફોના પહાડ તુટી પડ્યા છે એવું માની લેવામાં આપણને ક્યારેક અંદરથી સારું લાગતું હોય છે એવું નથી ? બહારથી ઉભા થયેલા પડકારો અને તકલીફો સામે તો લડી શકાય પણ અંદરથી ઉભા થતા જુવાળ સૌથી વધારે થકવી આપતો હોય છે ! મોઢું ઢાંકવાની આપણી જીદ આપણને ગુંગળામણના વમળોમાં દબોચી લે છે જાણે અજાણે...અને તો પણ આપણે લડતા રહીએ છીએ..હાંફતા રહીએ છીએ અને ફરીફરી નવી લડાઈ માટે સજ્જ થતા રહીએ છીએ...કદાચ એ બાબતો આપણને માણસ હોવાની સાબિતીઓ પૂરી પાડતી રહે છે..શ્વાસ લઈએ છીએ અને લાગણીઓથી ઘબકીયે છીએ આ વાતને હોંકારો આપતી રહે છે !
આ વાર્તા એક એવી છોકરીની છે જેને કોઈક પ્રકારની સ્કીન પ્રોબ્લેમ્સ થઈ છે, બદલાઈ રહેલી ત્વચા એને પણ અંદરથી બદલાવી રહી છે..ચહેરા પર ફૂટી નીકળતી ફોલ્લીઓમાંથી પરુની સાથોસાથ એકલતા અને ગુંગળામણ પણ ભરાતી જાય છે. વારંવાર અરીસા જોઈને એ પોતાના અસ્તિત્વને ફંફોસતી રહે છે. એને લાગે છે કે મમ્મી પપ્પાનું વર્તન બદલાયું છે..દરરોજ પોતાના ટુવાલથી વાળ લૂંછતી એની નાની બહેન આજે મોટી બહેનનો ટુવાલ અવોઈડ કરે છે...એના હેન્ડગ્લવ્સ સીધા બાથરૂમમાં ધોવામાં ફેંકાઈ રહ્યા છે..ઓફિસમાં એને જે પ્રેજેન્ટેશન લીડ કરવાનું હતું એ બાબતે બોસનો ઉત્સાહ ઓસરી રહ્યો છે..દરરોજ કલાકો ચેટ કરતો બોયફ્રેન્ડ આઉટ ઓફ કવરેજ છે..આ બધી બાબતો આમ તો પૂરતી થઈ પડે છે એને વિચિત્ર કહી શકાય એવી એકલતામાં ધકેલવા માટે..પણ એક પ્રશ્ન એવો થાય છે કે આ બધી પરિસ્થિતિ ખરા અર્થમાં છે કે સંજોગ સાથે ઉભી થઈ છે અને નાયિકા માનીને બેસી ગઈ છે..આકાશમાં દેખાતા છૂટાછવાયા વાદળાઓ એને આકાશના ચહેરા પર લાગતા ફોલ્લાઓ લાગે છે..કુંડાના છોડના લીલા પાનના સફેદ ડાઘાઓ અને પોતાની મશ્કરી કરતા હોવાનું લાગે છે..સોસાયટીના મકાનોની તિરાડો પર લાગેલી સફેદ સિમેન્ટ એને ચહેરા પર ઉગી નીકળેલા કરોળિયા જેવા લાગે છે..
ખરેખર, જેને પ્રેમ કરીએ છીએ એ લોકો માત્ર સામો પ્રેમ જ આપે એ પણ આપણી શરતે અને આપણી અનુકૂળતાએ એ અપેક્ષા કેટલી સાચી ? આ દુનિયામાં સૌથી વધારે હું જ દુખી છું અનેં મારા પર તકલીફોના પહાડ તુટી પડ્યા છે એવું માની લેવામાં આપણને ક્યારેક અંદરથી સારું લાગતું હોય છે એવું નથી ? બહારથી ઉભા થયેલા પડકારો અને તકલીફો સામે તો લડી શકાય પણ અંદરથી ઉભા થતા જુવાળ સૌથી વધારે થકવી આપતો હોય છે ! મોઢું ઢાંકવાની આપણી જીદ આપણને ગુંગળામણના વમળોમાં દબોચી લે છે જાણે અજાણે..!
આપણી આજુબાજુ દેખાતી આપણને સ્પર્શતી આપણી સમસ્યાઓમાં વાસ્તવિકતા કેટલી એવો પ્રશ્ન ક્યારેય આપણને થયો છે ખરો ? ક્યારેક એવું પણ નથી હોતું કે આપણી પિડા અને તકલીફો પર નખ ખોતરી ખોતરીને એના તાજા રાખવાની આપણને ટેવ પડી ગઈ હોય ? જેને પ્રેમ કરીએ છીએ એ લોકો માત્ર સામો પ્રેમ જ આપે એ પણ આપણી શરતે અને આપણી અનુકૂળતાએ એ અપેક્ષા કેટલી સાચી ? આ દુનિયામાં સૌથી વધારે હું જ દુખી છું અનેં મારા પર તકલીફોના પહાડ તુટી પડ્યા છે એવું માની લેવામાં આપણને ક્યારેક અંદરથી સારું લાગતું હોય છે એવું નથી ? બહારથી ઉભા થયેલા પડકારો અને તકલીફો સામે તો લડી શકાય પણ અંદરથી ઉભા થતા જુવાળ સૌથી વધારે થકવી આપતો હોય છે ! મોઢું ઢાંકવાની આપણી જીદ આપણને ગુંગળામણના વમળોમાં દબોચી લે છે જાણે અજાણે...અને તો પણ આપણે લડતા રહીએ છીએ..હાંફતા રહીએ છીએ અને ફરીફરી નવી લડાઈ માટે સજ્જ થતા રહીએ છીએ...કદાચ એ બાબતો આપણને માણસ હોવાની સાબિતીઓ પૂરી પાડતી રહે છે..શ્વાસ લઈએ છીએ અને લાગણીઓથી ઘબકીયે છીએ આ વાતને હોંકારો આપતી રહે છે !
આ વાર્તા એક એવી છોકરીની છે જેને કોઈક પ્રકારની સ્કીન પ્રોબ્લેમ્સ થઈ છે, બદલાઈ રહેલી ત્વચા એને પણ અંદરથી બદલાવી રહી છે..ચહેરા પર ફૂટી નીકળતી ફોલ્લીઓમાંથી પરુની સાથોસાથ એકલતા અને ગુંગળામણ પણ ભરાતી જાય છે. વારંવાર અરીસા જોઈને એ પોતાના અસ્તિત્વને ફંફોસતી રહે છે. એને લાગે છે કે મમ્મી પપ્પાનું વર્તન બદલાયું છે..દરરોજ પોતાના ટુવાલથી વાળ લૂંછતી એની નાની બહેન આજે મોટી બહેનનો ટુવાલ અવોઈડ કરે છે...એના હેન્ડગ્લવ્સ સીધા બાથરૂમમાં ધોવામાં ફેંકાઈ રહ્યા છે..ઓફિસમાં એને જે પ્રેજેન્ટેશન લીડ કરવાનું હતું એ બાબતે બોસનો ઉત્સાહ ઓસરી રહ્યો છે..દરરોજ કલાકો ચેટ કરતો બોયફ્રેન્ડ આઉટ ઓફ કવરેજ છે..આ બધી બાબતો આમ તો પૂરતી થઈ પડે છે એને વિચિત્ર કહી શકાય એવી એકલતામાં ધકેલવા માટે..પણ એક પ્રશ્ન એવો થાય છે કે આ બધી પરિસ્થિતિ ખરા અર્થમાં છે કે સંજોગ સાથે ઉભી થઈ છે અને નાયિકા માનીને બેસી ગઈ છે..આકાશમાં દેખાતા છૂટાછવાયા વાદળાઓ એને આકાશના ચહેરા પર લાગતા ફોલ્લાઓ લાગે છે..કુંડાના છોડના લીલા પાનના સફેદ ડાઘાઓ અને પોતાની મશ્કરી કરતા હોવાનું લાગે છે..સોસાયટીના મકાનોની તિરાડો પર લાગેલી સફેદ સિમેન્ટ એને ચહેરા પર ઉગી નીકળેલા કરોળિયા જેવા લાગે છે..
ખરેખર, જેને પ્રેમ કરીએ છીએ એ લોકો માત્ર સામો પ્રેમ જ આપે એ પણ આપણી શરતે અને આપણી અનુકૂળતાએ એ અપેક્ષા કેટલી સાચી ? આ દુનિયામાં સૌથી વધારે હું જ દુખી છું અનેં મારા પર તકલીફોના પહાડ તુટી પડ્યા છે એવું માની લેવામાં આપણને ક્યારેક અંદરથી સારું લાગતું હોય છે એવું નથી ? બહારથી ઉભા થયેલા પડકારો અને તકલીફો સામે તો લડી શકાય પણ અંદરથી ઉભા થતા જુવાળ સૌથી વધારે થકવી આપતો હોય છે ! મોઢું ઢાંકવાની આપણી જીદ આપણને ગુંગળામણના વમળોમાં દબોચી લે છે જાણે અજાણે..!
'MAHOTU' is Available On Flip-kart
You can Get The Copy Of My Book From Flip-kart
http://www.flipkart.com/mahotu/p/itmefrsgqu2ryjen…
For This Photo
Editing & Design by Parth Rathod
You can Get The Copy Of My Book From Flip-kart
http://www.flipkart.com/mahotu/p/itmefrsgqu2ryjen…
For This Photo
Editing & Design by Parth Rathod
No comments:
Post a Comment